Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Οι δημότες του Δήμου Βέροιας δεν είναι Λωτοφάγοι




 Του Υποψήφιου Δημάρχου Νίκου Μπέκη

  Τα τελευταία 4 χρόνια, η χώρα και οι πολίτες της ζουν μια ασύλληπτου μεγέθους λεηλασία και καταστροφή, αντίστοιχη μόνο μιας πολεμικής ήττας.
Τα δύο κόμματα που συγκυβερνούν, με πρόσχημα το χρέος και σε πλήρη συνεννόηση με το διεθνές, αλλά και ντόπιο, μεγάλο κεφαλαίο, πουλούν-χαρίζουν τον τόπο μας κομμάτι-κομμάτι, από λιμάνια και αεροδρόμια, μέχρι τους δρόμους, τα ποτάμια, τις λίμνες, το ρεύμα, τα κτίρια, τα πάρκα, κοντολογίς έδαφος και υπέδαφος αέρα και νερά. ΄Ο,τι δημόσιο, βγαίνει στο σφυρί. Τα αρπακτικά του κέρδους και του χρήματος βλέπουν να υλοποιούνται τζάμπα τα πιο τρελά τους όνειρα.
Τα αντίστοιχα εφαρμόζονται και στους ανθρώπους της εργασίας. Με μισθούς και συντάξεις πείνας, με κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και κάθε εργασιακής προστατευτικής διάταξης, με εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις, με εξοντωτικούς φόρους και χαράτσια, με οικονομική εξόντωση χιλιάδων επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων, καταστηματαρχών. Καταστρέφουν μεθοδικά τάξη την τάξη, επάγγελμα το επάγγελμα, ασχολία την ασχολία.
Παράλληλα, βασικά δημόσια αγαθά όπως της υγείας ή της παιδείας είναι πια είδος πολυτελείας, με διάλυση των δομών υγείας, με χιλιάδες συμπολίτες μας χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, με ακριβά φάρμακα, αλλά και με κλείσιμο σχολείων, απολύσεις εκπαιδευτικών, και με προσεχές διώξιμο, λόγω πανελλαδικών εξετάσεων από την Α΄ Λυκείου, χιλιάδων παιδιών από τα σχολεία και σπρώξιμό τους στην κατάρτιση-μαθητεία, που κι αυτή προσφέρεται στους ιδιώτες.
Τα δύο κόμματα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που συγκυβερνούν, απλώνουν ασυγκράτητα τη φτώχεια και τη δυστυχία πάνω από την ελληνική κοινωνία. Οι πλειστηριασμοί, οι εξώσεις, τα σπίτια χωρίς νερό, ρεύμα, θέρμανση, οι άνθρωποι χωρίς τροφή, χωρίς στέγη, χωρίς γιατρό, είναι πια μια συνηθισμένη κατάσταση. Ο κυνισμός τους αποτυπώνεται στη ρήση του υπουργού τους της …Υγείας: «Οι καρκινοπαθείς δεν έχουν ανάγκη γιατρού και νοσηλείας παρά μόνο στα τελευταία στάδια»!!
Ο Δήμος Βέροιας, ως τμήμα της ελληνικής επικράτειας, αλλά και οι δημότες του ως τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, υφίστανται όλα τα παραπάνω, και οι υπαίτιοι γι’ αυτά τα δεινά, που όχι μόνο δεν έχουν τέλος, αλλά κατά δήλωση των αφεντικών τους (Σόϊμπλε) «δεν είμαστε ούτε στη μέση», είναι γνωστοί σε όλους. Οι μόνοι που δεν τους γνωρίζουν, είναι οι συνυποψήφιοι για δήμαρχοι του Δήμου Βέροιας και μάλιστα αυτοί που στηρίζονται, χωρίς να το ομολογούν, από τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης.
Οι τελευταίοι, από τη μία κάνουν πως δεν γνωρίζουν πώς φθάσαμε ως εδώ, ποιος ευθύνεται για το λιμό και τον καταποντισμό κι από την άλλη εμφανίζονται ως σωτήρες, ως γιατροί που έχουν το φάρμακο να γιατρέψουν το Δήμο και τους δημότες του.
Λένε, θα κάνουν και θα φτιάξουν στο Δήμο Βέροιας. Ποιος το πιστεύει; ΄Ο,τι έκανε κι έφτιαξε ο Σαμαράς από τα Ζάππεια 1 και 2 κι ό,τι αποτέλειωσαν οι Παπανδρέου-Βενιζέλος από τη Δανία του Νότου. ΄Ο,τι έκαναν οι ίδιοι όσο ασκούσαν εξουσία και είχαν θέσεις ευθύνης.
Οι συνδημότες μας δεν έχουν κοντή μνήμη και δεν είναι λωτοφάγοι.
Τους θυμούνται να φορούν αδιαμαρτύρητα το στενό και άθλιο κοστούμι για την Αυτοδιοίκηση που έραψαν τα κόμματά τους, με την δραματική αφαίρεση πόρων και αρμοδιοτήτων, με την αποψίλωση σε ανθρώπινο δυναμικό των Δήμων για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις σε αίμα της τρόϊκας (απολύσεις δημοτικών αστυνομικών, σχολικών φυλάκων, υπαλλήλων Ο.Τ.Α), με την ένταξη στο ΤΑΪΠΕΔ για πώληση σε ιδιώτες του παλιού και του νέου Δικαστικού Μεγάρου (προς το παρόν, αφού ως γνωστόν, τρώγοντας ανοίγει η όρεξη), με την συρρίκνωση στο μισό της χρηματοδότησης για τα σχολεία, νηπιαγωγεία και βρεφονηπιακούς σταθμούς (που πλέον δεν αρκούν και διώχνουν τα μισά παιδιά στους ιδιωτικούς).
Τους θυμούνται να σιωπούν, όταν έκλειναν οι δομές Υγείας του ΕΟΠΥΥ, όταν το Νοσοκομείο Βέροιας έμενε χωρίς γιατρούς, νοσηλευτές και υλικά, όταν απολύονταν εκπαιδευτικοί κι έμεναν μαθητές σύξυλοι εν μέσω των σπουδών τους, όταν τα σχολεία δεν είχαν δασκάλους και καθηγητές μέχρι το Νοέμβρη και σε κάποια έως Δεκέμβρη και Γενάρη.
Σήμερα δεν βρίσκουν να πουν τίποτα παρόλο που βγαίνουν ή ετοιμάζονται να βγουν στο σφυρί, από την κυβέρνηση των κομμάτων τους, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές του Δήμου, όπως το υδροηλεκτρικό φράγμα του Αλιάκμονα (μέρος της μικρής ΔΕΗ), τα νερά και τα ποτάμια της Βέροιας με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΒ (ήδη προχωρούν τα μοντέλα πώλησης του νερού σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη).
Λένε ότι θα προστατεύσουν το περιβάλλον, όταν συμφωνούσαν στην απόθεση των απορριμμάτων στη θέση 12, χώρο ιδιαίτερης ομορφιάς δίπλα στον Αλιάκμονα και στη Βεργίνα και όταν αποδέχονται και προωθούν την τσιμεντοποίηση του Βερμίου με εκατοντάδες γιγαντο-ανεμογεννήτριες, χάριν της «ανάπτυξης». Μια «ανάπτυξη» των Μνημονίων (που αναπτύσσει μόνο τους τραπεζικούς λογαριασμούς ορισμένων ντόπιων και ξένων εταιριών), με βασικό της μοντέλο τις Σκουριές Χαλκιδικής, που θέλουν να εξαπλώσουν σε όλη την Ελλάδα και που βασίζεται ακριβώς πάνω στην καταστροφή-ερημοποίηση του περιβάλλοντος.
 Λένε ότι θα σταθούν δίπλα στον δημότη να τον συντρέξουν στη δυστυχία του. Ποιος τους πιστεύει όμως όταν συνεχίζουν να ποτίζονται και να δροσίζονται απ’ τα κόμματα που έπληξαν και πλήττουν τη χώρα και τους ανθρώπους της με τις επτά πληγές του Φαραώ;  
 Όλα αυτά τα χρόνια δεν είχαν να πουν μια κουβέντα για τη γοργή μετατροπή μας σε αποικία της υποσαχάριας Αφρικής, να διαμαρτυρηθούν, να καταγγείλουν τη μεθοδική καταστροφή, το ξεπούλημα και τη λεηλασία των βασικών υποδομών της χώρας, τη στέρηση από τους ανθρώπους των βασικών αγαθών της υγείας, του ρεύματος, του νερού, της στέγης, της εργασίας, τη συρρίκνωση και υποβάθμιση της παιδείας, τις χιλιάδες αυτοκτονίες, την απελπισία και απόγνωση που κρύβει κάθε σπίτι χωρίς τροφή για τα παιδιά του, χωρίς θέρμανση, νερό ή φως.
Αντίθετα, οι ίδιοι οι υποψήφιοι, από τη μία κρύβουν, για ευνόητους λόγους, τα κόμματα που τους στηρίζουν και από την άλλη στις εκδηλώσεις τους καμαρώνουν δίπλα στους βουλευτές τους (βλέπε παρουσία σε προεκλογική φιέστα Τσαβδαρίδη, Βεσυρόπουλου), που είναι οι φυσικοί αυτουργοί της ανθρώπινης δυστυχίας και της καταστροφής που έχει απλωθεί στη χώρα και φυσικά και στο Δήμο Βέροιας.
Δεν είναι μια φυσική θεομηνία, όπως αφήνουν να εννοηθεί, ούτε «μαζί τα φάγαμε» και πρέπει να τιμωρηθούμε γι αυτό. Μέρα τη μέρα, μαθαίνουμε ποιοι τα έφαγαν, βλέπουμε ποιοι συνεχίζουν να τα τρώνε και μόνο οι υποψήφιοι Δήμαρχοι των κομμάτων της συγκυβέρνησης δεν το βλέπουν.
Τουλάχιστον έχουν να πουν τίποτα για την τελευταία «μεταρρύθμιση», που πλήττει έμμεσα όλους μας και άμεσα πολλούς δημότες μας, με το «φρέσκο γάλα» των 11(!!) ημερών (για να προφταίνεινα’ρχεται το γερμανικό), που θα αποτελέσει τη χαριστική βολή στους κτηνοτρόφους μας προς δόξαν των γαλακτοπαραγωγών των Βορείων χωρών; Και αυτήν, μαζί με όλα τα άλλα, θα την ψηφίσουν αυτοί οι βουλευτές που δίπλα τους οι υποψήφιοι ποζάρουν καμαρωτοί.
Το σίγουρο είναι ότι ετοιμάζονται να επωφεληθούν από το μοίρασμα του «πλεονάσματος», που πρόκυψε από τις χιλιάδες απολύσεις, τα δεκάδες νοσοκομεία και σχολεία που έκλεισαν, το πετσόκομμα των μισθών και τη διανομή του (10 μέρες πριν από τις εκλογές) σε ένα εκατομμύριο φτωχοποιημένους πολίτες (τους λένε αναξιοπαθούντες!), αλλά και σε ένστολους, εν είδει 500ρικου (για να θυμηθούμε τις ανάλογες παλιές καλές πρακτικές). Μήπως και αλλάξουν γνώμη οι ψηφοφόροι… Να σε κάψουμε  Γιάννη, να σ’ αλείψουμε λάδι… Οι εμπρηστές του σπιτιού μας που μας δίνουν ένα ποτήρι νερό για να σβήσουμε τη φωτιά…
Τα κόμματα αυτά που τώρα δεν τολμούν να υποστηρίξουν ανοιχτά τους υποψηφίους τους, ετοιμάζονται, αυτοί και τ’ αφεντικά τους, να πανηγυρίσουν μετά τις εκλογές για τις «κατακτημένες» ή τις «υποταγμένες» περιοχές που θα τους προτιμήσουν, γιατί πιο εύκολα θα απλώσουν σ’ αυτές και σ’ όλη την Ελλάδα το νέο σάβανο της δυστυχίας που ύφαναν για μετεκλογική χρήση, δηλαδή κι άλλη φτώχεια κι άλλες εξώσεις κι άλλες αυτοκτονίες.
Θα το αποδεχτούμε;
Καλούμε σε συστράτευση και αγώνα τους συνδημότες μας για ν’ αλλάξουμε την εικόνα της καταστροφής με τη δική μας εικόνα της χαράς και της προκοπής, να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας, για ένα Δήμο όμορφο, δημιουργικό, που θα ανοίγει και θα δημιουργεί δουλειές, αντί να κλείνει και να καταργεί, που οι άνθρωποί του θα είναι χαρούμενοι να κατοικούν και να ζουν σ’ αυτόν κι όχι να μεταναστεύουν, ένα Δήμο με μέλλον για μας και τα παιδιά μας.

Υ.Γ.: Εκτός από τα έργα του κέντρου της πόλης που πάντα, εντελώς τυχαία, γίνονται προεκλογικά, μήπως μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα κλείσουν άμεσα οι αμέτρητες λακούβες στους δρόμους έξω από το κέντρο, πολλές φορές διαμέτρου ενός μέτρου;




Ετικέτες

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα